Casgiu Merzu

Een rubriek over eten en drinken op Corsica. Tips over gerechten, restaurants, producten, etc.
Plaats reactie
Rempt van der Donk
Weet bijna overal raad op
Weet bijna overal raad op
Berichten: 169
Lid geworden op: 09-01-2008 17:41

Casgiu Merzu

Bericht door Rempt van der Donk » 23-04-2013 18:01

Wie o wie kan mij iets vertellen over de "Casgiu Merzu".
Ik weet dat het inmiddels een verboden product is. Het is de kaas waar maden in zitten van de kaasvlieg. Maar hoe wordt het gemaakt en hoe kun je het eten? Waar zou je deze kaas nog kunnen kopen?

Rempt[/b]

Rob Custers
Weet bijna overal raad op
Weet bijna overal raad op
Berichten: 1145
Lid geworden op: 04-03-2005 19:21
Locatie: Helden

Bericht door Rob Custers » 23-04-2013 19:58

Ik heb wel eens op televisie zo'n kaas gezien, dat was in zuidelijk Italie. Ik wist niet dat je die ook op Corsica had. Ik denk veel rondvragen bij de locals.

Ik heb overigens wel eens een kaasje gekregen, die moest je met een lepeltje eten en was enorm extreem sterk. Ik hou van sterke kaas, maar dit was eigenlijk wel t?. Overigens maar 1x gehad, en ik weet helaas niet meer waar dat was (en al op teveel plekken op Corsica gegeten om een lijstje te kunnen maken).

Janneke van de Werken
Moderator
Moderator
Berichten: 713
Lid geworden op: 18-01-2004 19:14
Locatie: Groningen

Bericht door Janneke van de Werken » 23-04-2013 20:32

Ik heb dit kaasje gegeten bij de Bergeries de l'Onda. 't Was even schrikken (maden als je het niet verwacht...) maar het was wel een heel smakelijke kaas! De Bergeries zijn alleen te voet te bereiken, de kortste aanloopriute is vanaf Canaglia, vermoed ik.

Marilena Verheus
Weet bijna overal raad op
Weet bijna overal raad op
Berichten: 530
Lid geworden op: 24-03-2009 00:26
Locatie: Heemstede

Bericht door Marilena Verheus » 24-04-2013 08:56

"Casgiu merzu (of mezzu)" betekent "bedorven kaas". Hoewel het verboden is hem te verkopen wordt hij door liefhebbers nog altijd gemaakt. De maden voeden zich met de rijpende kaas, waardoor een bepaalde omzetting plaatsvindt die de kaas zijn extreem sterke smaak geeft. Als ik het goed heb begrepen vindt het laatste stukje van de rijping plaats in een afgesloten pot (de kaas gaat niet "lopen" maar "rennen", vandaar dat je hem, zoals Rob zegt, met een lepel moet eten). De wormen, dood dan wel levend, kun je ook eten... Ik denk dat je bij een aantal zichzelf en de traditie respecterende herders/kaasmakers nog wel zo'n kaasje kunt scoren.

Ik heb een tijdje terug een prachtige passage uit "Murtoriu" van Marcu Biancarelli over deze kaas vertaald, die wil ik jullie als "voorproefje" (van zowel de kaas als het boek) niet onthouden:

(...)Hij verdwijnt in het huisje en komt bijna meteen weer terug met een braadpan in zijn hand, we hebben gewonnen. Hij tilt het deksel op en Traianu en ik steken ogenblikkelijk onze neus er in om de kostbare schat te zien die onder in de roestige pan verborgen ligt.
?Lang zal je leven, o Mansu?,? zeg ik, terwijl vlagen van de geur van de casgiu merzu al opstijgen naar mijn neusgaten.
?Jullie zeiden dat ik niet meer de oude was?? roept de herder triomfantelijk.
?Rustig maar ventje, rustig, we kennen je toch,? lacht Traianu, en hij steekt een gewapende knuist in de pan om er een stuk kaas uit te vissen.
Het is een bruine pasta, boterzacht, met van die maden die met acquavita zijn bestreken om hun vraatzucht in toom te houden, een pasta van vuur die brandt in de mond en onze ogen doet tranen, een waar wonder, verboden door alle Franse en Europese wetgeving. Ik bedenk nog dat de uitdrukking "pi?ce de r?sistance" hier een diepere betekenis zou kunnen krijgen, maar dit is echte rijkdom, een ware archeologische schat die lichaam en geest doet herleven en die oude herinneringen weer doet opkomen, aan de tijden en geuren van onze jeugd. Bijna zijn we weer terug bij de geluiden en kreten van de herders in de heuvels, van koeherders in het bos, het geblaf van honden in het rivierdal ? wat zeg ik, een pasta? een zalf die uit zichzelf tot leven komt om je tong te verbranden en je meteen doet verlangen naar een zachte, koele ros?. Met knalrode koppen, bolle wangen en het zweet onder onze pet alsof het hartje zomer is barsten we in lachen uit om hoe we er bij zitten en Traianu gebaart, zonder nog te kunnen praten, alsof hij wil zeggen: mijn God, wat zitten we ons hier ongans te vreten!
S'eo morgu, sò sicuru chì un castagnu, quallà  in terra corsa, per mè suspirerà, chì senterà passà  l'anima di u mio core. (AFF)

Rempt van der Donk
Weet bijna overal raad op
Weet bijna overal raad op
Berichten: 169
Lid geworden op: 09-01-2008 17:41

Bericht door Rempt van der Donk » 24-04-2013 16:36

Rob, Janneke en Marilena,

Bedankt voor jullie reactie. Dat wordt dus goed zoeken op Corsica.
Ik weet niet of ik het wel lekker ga vinden... :-)

Rempt

Plaats reactie