|
|
|
|
Janneke van de Werken 
Status: Offline
Moderator
Aantal berichten: 998
Lid sinds: 18-1-2004
Woonplaats, Land: Groningen
 
|
 Geplaatst: 17-07-2010 11:07 |
 |
| Reisverslag GR20 2010 |
|
Woensdag 16 juni De aanloop
Na zeven jaar ‘gewone’ kampeervakanties op Corsica gaat het er dit jaar eindelijk van komen: de GR20! Ik ben speciaal voor de gelegenheid nog aan mijn knie geopereerd, eind maart. Gelukkig gaat het nu goed. We hebben de hoeveelheid bagage tot een minimum beperkt, aangezien we alles op onze rug mee zullen moeten sjouwen. Ik draag 13 kg, John doet het met 16. Hij draagt o.a. onze nieuwe tent, de MSR Hubba Hubba HP (1800 gram). En dan komt er voor elk nog 2 liter water bij.
Ons vliegtuig vertrekt keurig op tijd. De Alpen zien we niet, er hangt een dik pak wolken voor. Boven de Middellandse Zee is het kraakhelder en ja: Corsica in zicht! We maken een fraai tochtje langs de westkust, voor we landen op Campo dell’Oro, Ajaccio’s luchthaventje. We halen onze huurauto op bij Hertz en rijden richting Porticcio. Het is mooi weer, wel wat winderig maar zonnig. Onderweg halen we een paar flessen water bij de Spar. Verder mag er niks mee, we moeten immers alles tillen!
We zetten ons knalgele hubba bubba tentje op in Rupione, op camping Le Sud. Met blijde zin gaan we richting l’Auberge, waar we vorig jaar zo lekker hebben gegeten. Désolé… ze zijn gesloten. We sjokken weer terug naar de camping en eten daar een entrecote. Die is overigens prima te eten. De prachtige zonsondergang achter de Îles de Sanguinaires krijgen we er gratis bij. We nemen snel een douche en gooien de stokoude T-shirts die we dragen, gewoon weg. We kruipen in de tent, verhip wel even wennen hoor, best krap! En het gaat nog regenen ook. Uiteindelijk liggen we toch heel tevreden in ons slaapzakkie. We zijn weer en Corse!
Laatst aangepast door Janneke van de Werken op 17-07-2010 11:10, in totaal 1 keer bewerkt |
|
|
|
Janneke van de Werken
Status: Offline
Moderator
Aantal berichten: 998
Lid sinds: 18-1-2004
Woonplaats, Land: Groningen
|
| Geplaatst: 17-07-2010 11:09 |
|
|
|
Donderdag 17 juni De aanloop, deel II
Zoals gewoonlijk slapen we de eerste nacht in de tent onrustig. Om half 8 zijn we uit de veren en proppen ons boeltje in de rugzakken. ’t Gaat wel lekker snel als je zo weinig bij je hebt! We rijden zuidwaarts langs de kust en zien vele torens aan ons voorbij trekken... geen tijd voor!
In Propriano stoppen we voor een petit déjeuner. We vinden een mooi terras in de schaduw van grote oleanders en eten een vers croissantje met uitzicht op de Golfe de Valinco. Dan gaan we verder naar Porto-Vecchio. Een korte stop bij de Géant voor de laatste boodschapjes, o.a. nieuwe tandenborstels. We hadden van die speciale lichtgewicht inklapborsteltjes, maar wat een waardeloze dingen zeg. We kopen een paar degelijke Casino-exemplaren. Verder alleen nog wat mueslirepen. We lopen bijna kwijlend langs alle Corsicaanse delicatessen, maar nee, dat moet nog een paar weken wachten.
We lopen naar de Office du Tourisme om uit te zoeken hoe we in Conca kunnen geraken. We moeten de auto immers inleveren bij de haven. De vriendelijke dame belt voor ons met de Gîte in Conca en regelt de Navette-service, een busje dat ons bij Hertz op zal pikken. Kan niet beter! Net als we de sleutels van de Twingo aan de madame van Hertz overhandigen, komt het busje er al aan rijden. De vriendelijke chauffeur rijdt ons naar de Gîte de Tonella in Conca. Het voelt alsof we nu niet meer terug kunnen.
In St. Lucie pikken we nog twee andere randonneurs in spé op. In Conca nemen we een campingplek en half pension bij de Gîte, wel zo gemakkelijk. We maken kennis met de twee anderen: François, een Canadees uit Montreal en Olivier, uit Bordeaux. We zetten onze tent op, pal naast de enige twee andere Nederlanders in het kamp, ontdekken we daarna. We lopen het dorp een eindje in en informeren bij het bureau van het Parc Naturel hoe serieus het nu eigenlijk is, die reserveringsplicht. De madame raadt ons dwingend aan dit wel te doen en gaat aan de slag met haar computer. Het blijkt niet zo vreemd te zijn dat het in Nederland niet wilde lukken, dat reserveren. De madame scheldt, zucht en vloekt, pas na anderhalf uur en tig telefoontjes is onze reservering voor de eerste drie hutten rond. Daar laten we het dan ook bij.
We drinken een biertje met F. en O. F’s vriend Yannick arriveert later. We gaan lekker douchen, dit kon voorlopig wel eens onze laatste warme douche zijn! We dineren samen met F, O, en ene Claude, ook een Canadees. Hij heeft de GR20 net afgerond, het zit er voor hem al op! Hij spreekt Frans, maar voor ons echt onverstaanbaar. Het is wel gezellig, we eten een kippenpoot met boontjes en sla. We gooien er maar een flesje wijn tegenaan, om onszelf moed in te drinken. Om 22.30 uur kruipen we in ons tentje. Vlakbij piept speciaal voor ons een sonar-uiltje. Morgen is het echt zover! |
|
|
Janneke van de Werken
Status: Offline
Moderator
Aantal berichten: 998
Lid sinds: 18-1-2004
Woonplaats, Land: Groningen
|
| Geplaatst: 19-07-2010 17:47 |
|
|
|
Vrijdag 18 juni: Conca - Paliri
This is the moment… daar gaan we dan! We staan om half 7 op en stouwen onze schamele bezittingen in onze rugzak. We krijgen een prima ontbijtje geserveerd: een croissantje, een broodje, jus d’orange en koffie. We gaan getweeën op pad. Y, O en F zullen later volgen. Eerst moeten we nog een minuut of twintig bergop door het dorp zeulen. We zweten meteen al flink! Om 8.30 uur starten we bij het bord: Parc Naturel Régional de Corse – GR20 – Paliri. We volgen de rood-witte markeringen en zijn vanaf nu officieel GR20-bikkels!
De klim door het dorp zet zich voort op de helling, over een mooi bospad. Eerst vinden we onze rugzakken erg zwaar, maar al snel wennen de extra kilo’s. We lopen door een afwisselende omgeving met naaldbossen, maquishellingen, rotsblokken met varens… La Corse in volle pracht! De eerste uren gaan vlot voorbij. Af en toe lopen we even in de zon, maar vooral in de schaduw van de berg. We blikken regelmatig terug op de kust, mooi, mooi! We passeren een bruisende waterval, er stroomt nog veel water door de rivieren. We moeten twee keer wat steiler klimmen, verder stijgt en daalt het pad heel geleidelijk. Fijn om mee te beginnen. We steken een paar keer een stroompje over en hebben mooi uitzicht op de oostkust, richting het noorden.
De bewolking neemt toe, er kruipen mistflarden over de helling. We passeren de ruïnes van een oude bergerie, eten een reep en gaan weer door. We komen zo nu en dan eenlingen of kleine groepjes lopers tegen. Zij hebben de tocht bijna volbracht! We voelen ons volslagen beginnelingen, met hun vergeleken. Tegen 13.00 uur gaan we onze benen en schouders voelen. We houden lunchpauze met het nog redelijk verse baguetje dat we in la Tonella hebben gekocht. Vanaf onze picknickplek is het nog een dik uur naar de Refuge de Paliri, met aan het eind nog een vuil klimmetje! We arriveren bij de hut, zien er nog geen bekenden, alleen drie Fransen die gisteren aan de tafel naast ons zaten. We melden ons bij de gardien, we mogen de tent overal neerzetten. Naar onze reservering vraagt hij niet eens. We bestellen een Pietra die heel erg lekker smaakt en dat is maar goed ook: € 6 per blikje!
We zetten de tent op achter de hut, waar we een redelijk vlak stuk vinden. Het is mistig en echt een beetje koud, hier. De wc is vlakbij, naar de douche is het even zoeken. 250 meter verderop vinden we hem: een smerig hokje met een ijskoud, miezerig straaltje. We doen een soort poezenwasje, ik was mijn haren maar onder het kraantje bij de wc, daar komt meer water uit. De drie mannen arriveren ook: Y, O en F (vanaf nu YOF). Ze hebben onderweg uitgebreid gepauzeerd en twee keer geluncht. We maken een noedelsoepje want we krijgen het serieus koud! We trekken er een lange broek en fleece bij aan. Tegen 18.00 uur breekt de zon weer een beetje door en wordt eindelijk de Tafunata di i Paliri zichtbaar.
Vlak voor het donker wordt trekt de lucht helemaal open en dan kunnen we kijken tot de oostkust, nice! We bestuderen de etappe van morgen vast, 7 ½ uur lopen, ai… John gaat koken, dat mag echt in de krant. Instant kipkerrieprut, maar het smaakt verrassend goed. We praten wat na aan de picknicktafel. Het is weer mistig, koud en klam. Onze Deense buren liggen al om 19.30 uur in hun tent en snurken oorverdovend. Eén van hem maakt lawaai alsof hij gekeeld wordt, heel fijn. We keuvelen nog wat met YOF, poetsen dan onze tanden en kruipen ook maar een beetje bijtijds in de tent.
Foto's Conca - Paliri |
|
|
Dagmar Stassen 
Status: Offline
Weet bijna overal raad op
Aantal berichten: 224
Lid sinds: 22-1-2006
Leeftijd: 41 jaar
Woonplaats, Land: Valkenburg (Limburg)
|
| Geplaatst: 19-07-2010 22:01 |
|
|
|
Mooi!
6 Euro voor een biertje, de prijzen stijgen daar harder dan in Griekenland.
Vanwege een zware onweersbui zijn we tussen Conca en Paliri in 1996 gestrand en ons tentje in het wild opgezet. Er waren toen nog veel bomen, in 2006 was dit weg door een brand.
' s Ochtends werden we wakker met een zeer mooi uitzicht. Persoonlijk een van de mooiste etappes!
Ik ben benieuwd naar de rest van het verslag! |
|
|
Heidi Jongen
Status: Offline
Weet bijna overal raad op
Aantal berichten: 171
Lid sinds: 27-7-2004
Leeftijd: 37 jaar
Woonplaats, Land: Bilzen
|
| Geplaatst: 20-07-2010 15:58 |
|
|
|
| Slik, heel mooi beschreven, Janneke! Als ik mijn ogen sluit ben ik er weer! |
|
|
|
Loes Gerretsen
Status: Offline
Weet bijna overal raad op
Aantal berichten: 142
Lid sinds: 5-8-2004
Leeftijd: 52 jaar
Woonplaats, Land: Badhoevedorp
|
| Geplaatst: 20-07-2010 17:19 |
|
|
|
Geweldig om te lezen Janneke. Je omschrijft het schitterend. Ik kijk al uit naar de rest van je verslag.
Loes |
|
|
Janneke van de Werken
Status: Offline
Moderator
Aantal berichten: 998
Lid sinds: 18-1-2004
Woonplaats, Land: Groningen
|
| Geplaatst: 21-07-2010 18:09 |
|
|
|
Zaterdag 19 juni: Paliri - Asinao
Het is een koude nacht geweest, we hebben de slaapzakken tot aan onze kin dicht moeten ritsen. We pakken in en ik ga op zoek naar het ontbijt. Er staat een plastic puut met JONE (John?) erop in de keuken. Hm. Een stukje uitgedroogd brood, een likje boter en twee cupjes jam. Koffie in een thermoskan, van gisteravond nog. Niet te zuipen, zo goor. En dit geheel voor het luttele bedrag van € 12. Doen we dus ook niet meer. F pakt het beter aan, die bakt z’n eigen pannenkoeken met banaan! Om 8.00 uur zijn we op pad, in een licht miezerbuitje. We klimmen tot Foce Finosa, dalen dan af tot het riviertje en moeten dan weer stijgen tot Col de Bavella. Nu en dan wat lichte regen, maar qua temperatuur wel heel lekker. Op de Col bestellen we een herkansing op het ontbijt: een heerlijke café au lait met een verse croissant. Beter!
We halen nog een pak koekies bij de alimentation, brood is hier niet voorradig. We treffen YOF. De Aiguilles de Bavella zijn in grijze wolken gehuld, de boys zien maar af van de alpiene variant. Als we bij het Mariabeeld arriveren, blaast een stevige wind ons om de oren. We trekken onze softshells er bij aan. We dalen af, doorkruisen een naaldbos, steken regelmatig een stroompje over. Af en toe worden we getrakteerd op een klein buitje, maar niets ernstigs. Het stuk tot aan de ‘junction’ met het alpiene pad is veel langer dan we ons herinneren. Maar ja, we hebben natuurlijk ook een kilootje of 12 meer op onze rug dan destijds! Liepen we altijd sneller dan de aangegeven tijden, nu kloppen ze precies. We hebben mooi zicht op de hellingen van het Incudine-massief. Om de toppen hangt dikke mist.
Eindelijk komen we bij de junction! Daarna volgt een redelijk vlak stuk en een klein afdalinkje. Een lastige passage over een riviertje, over glibberige rotsen. Zonder rugzak spring je er zo over, nu zijn we veel sneller uit balans. Boven ons zien we Refuge d’Asinao al liggen, zo op het eerste gezicht kan dat nooit meer ver zijn! Het gaat echter steeds harder waaien en als we halverwege de helling zijn, wordt het zelfs een stevige storm. We bedenken, dat we misschien wel liever in de hut zullen slapen, vannacht. Ineens verliest John zijn regenhoes door de rukwind. Gelukkig kan hij hem nog net grijpen. Het volgende moment waait die van mij ook weg, en wordt honderden meters meegesleurd de helling op! Ik smijt mijn rugzak neer en ren er achteraan, dwars door het maquis. John brult aanwijzingen en als we het al bijna op willen geven, vind ik mijn hoes, o miracle, ineens terug tussen de struiken. Wat een mazzel. Want het is zo te zien nog lang niet uitgeregend…
We zien nergens meer de Refuge. We zijn er toch niet ongemerkt voorbij gelopen? We klimmen door, moeten moeite doen om overeind te blijven in de harde wind en striemende regen. Een half uur later arriveren we eindelijk bij Asinao. De hut is stamp- en stampvol met vieze, natte mensen. Wij persen ons vieze, natte lijf ook naar binnen en vragen om een bed. Helaas is alles volgeboekt. Maar geen paniek, we mogen vannacht in de keuken bivakkeren. Ondanks de drukte is het koud in de hut, ik sta te klappertanden ook al heb ik al mijn kleren aan. We maken een kopje thee om wat op te warmen. Het helpt – een beetje. We hebben allebei een paar kleine blaren op onze grote teen. Niet heel pijnlijk maar wel wat ongemakkelijk. Overal om ons heen staan rugzakken en stinkschoenen, het is een grote chaos. Een klein uurtje na ons arriveren YOF, totaal verwaaid en nat. De wind dreunt tegen de hut, deze lijkt af en toe zelfs een beetje te schudden!
De aardige gardien (wat een verschil met Paliri!) woont hier met zijn hele gezin. Het jongste jongetje rent de hele hut door, samen met een grappig jong hondje. Tjonge, wat een klereweer. We zijn heel blij dat we er niet meer uit hoeven om de tent op te zetten! Er is zelfs een tv, hier. Nederland-Japan is echter al lang afgelopen en niemand lijkt zeker te zijn van de uitslag. We eten in etappes, we passen niet allemaal tegelijk aan de tafel. We zitten in groep 2 en krijgen charcuterie, linzen met figatellu en kaas met appelmoes toe. We delen een fles wijn met O en F.
Het blijft maar koud in de hut, ondanks meer dan 30 onwelriekende mensen. Om 19.00 uur kruipen de eersten al in bed! Om 20.30 uur gaat het meubilair aan de kant en worden er matrassen voor ons uitgespreid op de vloer. We liggen met 5 man op een rijtje, eigenlijk veel beter dan in de overvolle slaapzaal tussen al die snurkers! De wind giert en dondert om de hut, de regen kletst tegen de ramen. We slapen niet veel maar liggen in ieder geval warm en veilig…
Foto's Paliri - Asinao
Laatst aangepast door Janneke van de Werken op 03-08-2010 17:41, in totaal 1 keer bewerkt |
|
|
Rob Custers
Status: Offline
Weet bijna overal raad op
Aantal berichten: 1106
Lid sinds: 4-3-2005
Leeftijd: 48 jaar
Woonplaats, Land: Helden (Limburg)
|
| Geplaatst: 23-07-2010 17:48 |
|
|
|
| Mooi verslag tot nu toe Janneke! Ik maak zelf al jaren verslagen en nu die zelfgemaakte fotoboeken zo betaalbaar zijn geworden, maak ik er echte leesboeken met foto's en kaartjes van. Maar zoals jij schrijft, dat lukt mij niet echt. Evengoed heb ik van afgelopen 6 dagen (Mare a Mare Centre gelopen) 20 kantjes van een schrift helemaal volgeschreven. Ik zal later ook mijn ervaringen hier nog samenvatten. |
|
|
|
Reageer op dit onderwerp |
|
Wat mag wel / wat mag niet?
Je mag nieuwe onderwerpen starten
Je mag reageren op dit onderwerp
Je mag eigen berichten niet bewerken
Je mag eigen berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in enquetes
|
|
|
|
